Waarom doe ik wat ik doe

Het is zondagmiddag. Zo’n middag die roept om lekker buiten te zijn en binnen zit mijn dochter gebogen boven haar boeken. Ze gunt zichzelf geen tijd om te genieten van het mooie weer. Ze moet door, want deze week heeft ze weer toetsen. “Ah, joh, niemand kijkt ooit nog naar je cijferlijst.” Ik heb het haar al zo vaak gezegd.

Leergierigheid vanuit nieuwsgierigheid

Maar cijfers zijn belangrijk. Althans, dat vindt zij. Dat vindt school. Dat vindt de maatschappij. Cijfers bepalen of je over gaat. Op welk niveau je eindexamen mag doen. Of en wat je hierna kunt studeren. Voor de generaties na haar heb ik zoiets anders in gedachten. Want leren doe je niet om de cijfers, maar omdat je ergens nieuwsgierig naar bent. Omdat je het WIL weten. Omdat je iets wilt ontdekken of onderzoeken.

Mijn schooltijd

In mijn schooltijd zat ik vaak en lang boven mijn boeken. Alleen voor korfbal haalde ik mijn neus eruit. Mandje wippen noemde mijn vader het. Dezelfde vader die vond dat zijn kinderen het beter moesten krijgen dan hij. Hij die niet kon noch mocht leren van zijn ouders. Die vanaf zijn vijftiende maar moest gaan werken. Voor zijn kinderen had hij een ander scenario in gedachten: studeren.

Netjes doen wat gevraagd wordt

En ik? Ik voldeed aan zijn verwachtingen. Ik wilde hem niet teleurstellen. Hij werkte er immers hard voor. Na zes jaar gymnasium, ben ik in 4,5 jaar afgestudeerd als doctorandus in de Sociale Geografie. Kwestie van buffelen. En netjes doen wat docenten vragen. Volgzaam de juiste cijfers halen.

En heeft er iemand ooit naar mijn cijferlijst gevraagd?! Nog niet een keer.

Mijn drive

Voor mijn dochter zijn cijfers nog steeds de norm. Ons onderwijssysteem dwingt haar succes uit cijfers te halen. Mijn drive is om dit voor de generaties na haar radicaal om te gooien. Niet leren voor het juiste cijfer maar omdat je ergens nieuwsgierig naar bent. Omdat je het WIL weten. Leergierigheid vanuit nieuwsgierigheid.

Onweerstaanbaar onderwijs voor pubers

Onderwijs waarin niet het rigide systeem van cijfers centraal staat maar de persoonlijke ontwikkeling van de leerling. Waar het niet alleen draait om cognitief talent, maar alle vormen van talent.
Onderwijs waarin je niet de hele dag stil zit en luistert, maar in beweging komt. De school uit. Ervaringen opdoet. Nieuwe mensen ontmoet.
Onderwijs waarin je je eigen verantwoordelijkheid neemt, ondernemend leert zijn en je succesvol voorbereidt op de wereld van morgen.

Dat soort onderwijs wil ik bouwen. Samen met leerlingen. Wat wil de leerling van ons leren. Waar? En hoe? Zodat onderwijs niet langer als een plicht voelt, maar als iets waarvoor je graag je bed uitkomt!